In de huidige tijd is homosexualiteit een uiterst gevoelig thema. Regelmatig krijg ik de vraag hoe ik aankijk tegen homosexualiteit, LHBT+ en genderissues. Daarom hieronder een aantal elementen.

@Christen. Ik ben een christen. Dat betekent dat ik me associeer met Jezus Christus, dat de Bijbel mijn handboek voor het leven is en dat ik geloof in alles wat in de Bijbel staat. Ik geloof ook in een laatste scheiding tussen mensen, in een hemel en een hel. Ik geloof ook dat het geloof in de God van de Bijbel de enige waarheid is. Dat kan ook moeilijk anders omdat Jezus zelf in de Bijbel zegt: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven’. Daarmee sluit Jezus andere waarheid claims uit. Ik weet dat dit voor niet-christenen en voor veel wel-christenen moeilijk te verteren is. Het klinkt veroordelend, exclusief, niet verbindend terwijl dat in deze tijd wezenlijke elementen zijn in onze samenleving: niet oordelen, inclusief denken, verbinden. Ik zeg daarmee niet dat christenen niet inclusief denken en niet verbinden. Hooguit dat christenen anders inclusief denken en anders verbinden. Alles wat ik hierna schrijf wordt gekleurd door hoe ik de wereld zie en hoe ik wil leven als christen.

@Homofilie. Waar in de vorige eeuw nog onderscheid werd gemaakt tussen homofilie en homosexualiteit is dat verschil momenteel niet meer aanwezig. Of je accepteert homosexualiteit volledig of je accepteert het niet. Terwijl ik juist dat onderscheid wil blijven maken. Homofilie gaat over de geaardheid en homosexualiteit over de sexuele expressie, uiting. Homofilie zie ik als een gegevenheid. Kom ik zo nog even op terug bij het onderdeel ‘conversie’, maar ik kan oprecht zeggen dat ik mijn medemens lief heb of op z’n minst lief wil hebben. Zowel bij homo’s als bij hetero’s lukt dat bij de één wat beter dan bij de ander. Maar het voornemen is er. Met mensen die ik ken en die zich rekenen tot de LHBT+ heb ik een gewone relatie, zoals ik die ook heb met mensen die zich niet tot die groep rekenen. Ik loop echt niet om ze heen omdat ze bij de LHBT+ horen. Eerder andersom. Ik ken velen van hen als leuke mensen met wie het prettig omgaan is. Ik vind het goed dat er oa in de kerk bijzondere en liefdevolle aandacht voor deze mensen is omdat hun geaardheid zowel voor henzelf als voor andere kerkleden ingewikkeld kan zijn.

@Sexualiteit. In de Bijbel wordt sexualiteit uitsluitend veilig geacht in een levenslange huwelijksrelatie van liefde en trouw tussen één man en één vrouw. Begonnen bij de eerste mensen, Adam en Eva, en doorgevoerd tot diep in het Nieuwe Testament. Talloze andere vormen van sexualiteit worden in de Bijbel expliciet genoemd en afgewezen. Een enkele keer wordt er aan toegevoegd dat God er echt een hekel aan heeft. Onder andere is dat het geval bij homosexualiteit en sex met dieren. Als God een afkeer heeft van homosexualiteit dan heeft Hij daar blijkbaar een reden voor en dan zie ik weinig ruimte voor mezelf om daar open voor te staan. Net zoals over allerlei andere onderwerpen denken christenen niet eenduidig over homosexualiteit. Velen zien de teksten over homosexualiteit als teksten over homosexuele excessen, terwijl ze niet gaan over het gewone leven van twee samenwonende homosexuele mensen. Ik ben geen theoloog, maar als ik zo de betogen van de experts lees dan vind ik het betoog voor acceptatie van homosexualiteit na 2000 geschiedenis van afwijzing van homosexualiteit weinig overtuigend. Het lijkt meer een poging om in het reine te komen met de maatschappelijke tendenzen die ook in de kerk hun uitwerking hebben en leiden tot verlegenheid, ongemak en ongewilde verwijdering.

@Regenboog. De regenboog is en blijft de uiting van Gods liefde voor de mensheid. Geplaatst in de wolken na de zondvloed door God zelf, waarbij Hij zei: dit nooit weer, dat beloof ik. De Evangelische Omroep heeft deze regenboog jarenlang als symbool gehad met de tekst ‘Er is hoop’. Die betekenissen van de regenboog vind ik mooi en hebben mijn steun. In de huidige tijd staat de regenboog met name voor alles wat te maken heeft met homosexualiteit, LHBT+ en gender. De regenboog als uitdrukking van liefde voor de medemens, ongeacht geaardheid en met geaardheid vind ik mooi en heeft mijn steun. De regenboog als uitdrukking van de onvoorwaardelijke goedkeuring van elke sexuele expressie steun ik niet. De regenboog is onduidelijk geworden als symbool. Verschillende groepen claimen hem voor hun overtuiging of ideologie. Daarom ben ik voorzichtig geworden met de regenboog.

@De vleugels mee. Ik proef de huidige aandacht voor LHBT+ als een enorme progressieve maatschappelijke ontlading. De tijd is er blijkbaar rijp voor om de 5-7% minderheidsgroep van de LHBT+ ongelimiteerd krediet te geven. Het NOS, de Tweede Kamer, de kranten zijn er vol van. Voor het onderwijs zijn er speciale programma’s. Heel bijzonder dat deze minderheidsgroep zoveel wind mee krijgt, terwijl allerlei andere minderheidsgroepen veel minder aandacht krijgen. Niet in onderwijsprogramma’s komen. Problematischer vind ik het dwingende karakter. Ik herinner mij van de RSG in Enkhuizen waar ik voorzitter van de MR ben geweest dat scholieren verplicht waren deel te nemen aan een roze vrijdag met speciale aandacht voor deze groep. Op zich prima, mits in evenwicht met aandacht voor andere minderheidsgroepen. Problematisch vond ik dat scholieren gevraagd werden te gaan staan als steunbetuiging voor de LHBT+-ers. Net als met het hijsen van de regenboog vlag betekent dat niet alleen steun van deze mensen, maar ook van elke gewenste sexuele expressie. Stuitend vond ik dat de scholieren die niet gingen staan apart genomen werden door een volwassene om er over door te spreken. Ik kan me daar boos over maken, dat scholieren op die manier geïntimideerd worden. Gedwongen worden om mee te doen, op straffe van sociale schandpaal en brainwash door speciaal opgeleide volwassenen. Is er nog ruimte voor een andere mening dan de progressieve mening? Of wordt die niet meer geduld en hooguit gedoogd totdat een linkse meerderheid er voorgoed mee afrekent?

@Haat en fobie. In lijn met het voorgaande merk ik dat een afwijkende mening over LHBT+ succesvol wordt geframed met woorden als ‘homohaat’ en ‘homofobie’. Ik voel me daar niet door aangesproken. Ik haat homo’s niet en ik denk dat dat voor de meeste mensen geldt die een inmiddels afwijkende mening over LHBT+ hebben. En ‘homofobie’ is een woord dat ook ver van me af staat. Een fobie is een psychische aandoening waarbij iemand, om doorgaans onduidelijke redenen, een overmatige angst ontwikkelt voor specifieke zaken of situaties. Het klinkt lekker om dat op je tegenstanders te plakken, maar het raakt eigenlijk kant nog wal. Ik ken niemand die een dergelijke fobie heeft ten opzichte van LHBT+. 

@Transgender. Ik geloof dat God de mens geschapen heeft. Misschien heeft God in het proces van scheppen ergens een knal gebruikt, maar dat lijkt me onwaarschijnlijk. God heeft alles zeer zorgvuldig in elkaar gezet. God heeft man en vrouw geschapen en dat zie ik dan ook als ‘normaal’. Als je je niet thuis voelt bij het geslacht waarvan je de kenmerken draagt dan zie ik dat primair als afwijkend en anders dan ‘normaal’. En dus vind ik dat je heel zorgvuldig moet zijn in je reactie, net zoals dat bij andere psychisch en fysiek afwijkende uitingen gebeurt. Niet te snel therapie aanbieden, maar ook niet te snel concluderen en bevestigen dat iemand transgender is. En zeker niet voor het 18e levensjaar operatief ingrijpen. Ik heb (nog) geen mening over ingrijpen na het 18e levensjaar, maar weet wel dat het ook voor transgenders een hele worsteling is.

@Conversie. Daarmee kom ik op conversie en conversietherapie. In Nederland wil een meerderheid van de Tweede Kamer conversietherapie verbieden en is er een heksenjacht ontstaan naar de 15 organisaties die dit zouden doen, waarbij het gerucht gaat dat dat het topje van de ijsberg is. Zulke niet bewezen geruchten doen het natuurlijk uitstekend als je je punt wilt maken. Problematisch is dat de onderzoekers uitsluitend informatie hebben ‘van horen zeggen’. Een wankel bouwwerk. Probleem is dat elke relatie tussen LBHT+ en therapie tegenwoordig uiterst verdacht is. En dat is raar. Ik verwacht niet dat er onderzoek naar gedaan is omdat geen enkele wetenschapper zich er aan zal willen branden, maar ik ben er van overtuigd dat er onder de LHBT+ (minstens) drie groepen te onderscheiden zijn. 1. Genetisch bepaalde LHBT+. Dat zal de grootste groep zijn. Voor deze groep heeft therapie geen zin. Ze zijn zoals ze zijn. 2. LHBT+ door mensen. Deze groep is LBHT+ geworden doordat ze ergens in hun leven sexuele schade hebben opgelopen of doordat mensen hen op het spoor van LHBT+ hebben gezet. Bijvoorbeeld door de uitspraken of de daden van hun familie. Of door sexueel misbruik. Of door heftige teleurstelling in heterosexuele relaties. 3. Culturele LHBT+. Er is ook een groep die LHBT+ omarmt, waarbij ik vraagtekens heb bij hun intentie. Ik lees van mensen die in sexueel opzicht van alles hebben geprobeerd hebben en ook LHBT+ willen uitproberen. Al dan niet uit sexuele verveling, rebellie of ijdelheid. Er zullen in groep 2 en 3 mensen zijn die zelf aangeven dat ze geholpen willen worden om het LHBT+ leven achter zich te laten. Voor die mensen is ruimte nodig. Een veilige therapeutische bedding. Het is ronduit kwalijk dat het voorgenomen verbod op conversietherapie dergelijke mensen de pas afsnijdt.

@Gebed. Ik geloof in de levensveranderende kracht van het gebed. En ik ben blij dat we in Nederland openlijk en vrij mogen bidden. Voor alles en voor iedereen. Ook voor mensen met LHBT+. Als ik dat wil dan kan ik God vragen om hen hetero gevoelens te geven. Ik lees dat God soms LHBT+ ers verandert. Dat ze met andere ogen naar hun LHBT+ gaan kijken. En soms hetero worden. Soms verandert God hen en vaak ook niet. Ik zeg met opzet ‘kan’, want op dit moment doe ik dat niet. Maar ik sluit ook niet uit dat ik dat zal doen als daar aanleiding voor is.